+ بازگشت

سلام*

اون ستاره بعد سلام دلیل سلامه!!!

خیلی وقته ننوشتم اینجا.

خیلی وقته فکرامو چیزایی که به نظرم جالب بودنو جایی شیر نکردم.

جالبه چون همه مشتریای این کافه ی خراب هم یا وبشونو تعطیل کردن یا دیگه نمینویسن!!!

نمیدونم شاید اپیدمیه!!!

حالا چی شده که برگشتم؟؟

هیچی! یه دور دور دنیا ی کوچیک دل خودم گشتم و فهمیدم همه جای دلم آسمونش همین رنگه...

چه رنگی ؟؟ نمیدونم!!!

شاید آبی اما اگه آبی باشه دوست دارم آبی کم رنگ باشه...

به هر حال چند وقت بود میخواستم بیامو بنویسم...

گیر کرده بودم مطلب قبلیا رو پاک کنم؟ تصمیم گرفتم نه!

هر چند که افکارم یه دنیا عوض شدن ولی اینا هم زایش همین ذهن خرابه دیگه!!!

پس من نو که من کهنه رو یادشه برگشتم.

ولی بازم یه چیزی کمه!!!

نمیدونم چی شاید دلتنگ دوستامم!!!

به هر حال شروع میکنم بدون اینکه انتظار داشته باشم کسی بخونه این خزعبلاتو...

این شعرم از وبلاگ یه دوست قدیمی که دو سالی هست آپ نمیکنه_و ایشالله هر جا هست شاد باشه_ ور داشتم البته دلیلشم چیز دیگه ایه بجز قشنگ بودن این شعر:

تقصیر کسی نیست که من دل نگرانم

افروخته ام دلزده ام سوخته جانم

تقصیر کسی نیست که من در تب و تابم

تسلیم هراسم گره افتاده به خوابم

تقصیر تو هم نیست که تو خوب ترینی

بی قیدیو این دلهره را خوب نبینی

و...

*چرا سلام؟

- خب چون سلام ساده ترین و کامل ترین و بهترین روش نشان دادن دوستیه_حتی یه جاهایی عشق و دوست داشتن_ البته به نظر من!!!


comment نظرات () لینک
تگ ها:
نویسنده : فیلیسوف دیوانه ; ساعت ٢:٢٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/۳/٢٢

[ طراح قالب وبلاگ : سیلور سون ] [ Weblog Themes By : SilverSeven.IR ]